Carl Bildtk RKk ا67Pw Aap Zk o da4ش هرQq1t r1a0mrن9ه ه& CT
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 15 lipca 1949 Halmstad | |
| Minister spraw zagranicznych Szwecji | ||
| Okres | od 6 października 2006 do 3 października 2014 | |
| Przynależność polityczna | Umiarkowana Partia Koalicyjna | |
| Poprzednik | Jan Eliasson | |
| Następca | Margot Wallström | |
| Premier Szwecji | ||
| Okres | od 4 października 1991 do 7 października 1994 | |
| Przynależność polityczna | Umiarkowana Partia Koalicyjna | |
| Poprzednik | Ingvar Carlsson | |
| Następca | Ingvar Carlsson | |
| Odznaczenia | ||
Nils Daniel Carl Bildt (ur. 15 lipca 1949 w Halmstad) – szwedzki polityk, premier Szwecji w latach 1991–1994, były przewodniczący centroprawicowej Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, od 2006 do 2014 minister spraw zagranicznych.
Spis treści
- 1 Życiorys
- 1.1 Życie prywatne i wykształcenie
- 1.2 Działalność polityczna
- 2 Odznaczenia
- 3 Zobacz też
- 4 Przypisy
- 5 Bibliografia
- 6 Linki zewnętrzne
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Życie prywatne i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]
Urodził się w Halmstad w regionie Halland. Pochodzi z wielowiekowej rodziny arystokratycznej wywodzącej się z Danii i Norwegii, która osiadła na tym terenie we wczesnym średniowieczu. Jego prapradziadek, Gillis Bildt, sprawował urząd premiera Szwecji pod koniec lat 80. XIX w.
Carl Bildt rozpoczął (ostatecznie nieukończone) studia na Uniwersytecie w Sztokholmie. Był trzykrotnie żonaty. Drugą żoną polityka była Mia Bohman, córka byłego lidera Umiarkowanej Partii Koalicyjnej Gösty Bohmana. Jego trzecią żoną (od 1998) jest Anna Maria Corazza Bildt, z pochodzenia Włoszka, którą poznał w trakcie wykonywania misji na Bałkanach.
Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]
W pierwszej połowie lat 70. pełnił funkcję przewodniczącego Ligi Studenckiej działającej przy Moderaterna. Od 1976 do 1978 pełnił funkcję specjalnego doradcy rządowego. W 1979 uzyskał mandat deputowanego do Riksdagu, w szwedzkim parlamencie zasiadał do 2001. W 1986 został wybrany na przewodniczącego Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, zastępując na tym stanowisku Ulfa Adelsohna. Konserwatystami kierował przez trzynaście lat, ustępując w 1999 na rzecz Bo Lundgrena.
W 1991, kiedy to po wyborach parlamentarnych socjaldemokracja nie była w stanie utworzyć rządu, Carl Bildt stanął na czele koalicyjnego centroprawicowego gabinetu, w skład którego weszli przedstawiciele Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, Partii Centrum, Ludowej Partii Liberałów i Chrześcijańskich Demokratów. Program jego rządu polegał na zliberalizowaniu i zreformowaniu szwedzkiej gospodarki, aby dostosować ją do wymogów Unii Europejskiej, do której w tym okresie Szwecja kandydowała. Carl Bildt przeprowadził proces negocjacyjny, zakończony podpisaniem na wyspie Korfu w dniu 23 czerwca 1994 traktatu akcesyjnego.
W tym samym roku koalicja przegrała kolejne wybory parlamentarne, w konsekwencji czego do władzy powrócił lewicowy premier Ingvar Carlsson. Carl Bildt już po złożeniu dymisji w 1994 został mediatorem w czasie konfliktu na Bałkanach. Do czerwca 1995 pełnił urząd Specjalnego Reprezentanta Unii Europejskiej do spraw Byłej Jugosławii. Był współprzewodniczącym Konferencji Pokojowej w Dayton w listopadzie 1995 oraz wysokim komisarzem do spraw Bośni i Hercegowiny od grudnia 1995 do czerwca 1997. W latach 1999–2001 zajmował stanowisko Specjalnego Ambasadora Sekretarza Generalnego ONZ na Bałkanach.
6 października 2006 po zwycięstwie centroprawicowej koalicji w wyborach krajowych Carl Bildt został powołany w skład rządu Fredrika Reinfeldta na urząd ministra spraw zagranicznych. Utrzymał to stanowisko także po wyborach w 2010. Zakończył urzędowanie w 2014.
Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]
- Komandor Legii Honorowej (Francja)
- Komandoria Wielkiego Krzyża Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (2009, Litwa)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2011)[1]
- Order św. Michała i św. Jerzego (Wielka Brytania)
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Italii (2009, Włochy)[2]
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
- Rząd Carla Bildta
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 73, poz. 718
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 24 marca 2009. [dostęp 24 sierpnia 2011].
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- Profil na stronie Rządu Szwecji (ang.). [dostęp 24 sierpnia 2011].
- Profil na stronie Riksdagu (szw.). [dostęp 24 sierpnia 2011].
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Blog Carla Bildta (szw.). [dostęp 24 sierpnia 2011].
| ||||
- ISNI: 0000 0000 8185 4040
- VIAF: 116543751, 216145542782796641938
- LCCN: n93085227
- GND: 119124483
- LIBRIS: gdsvvl305602g5v
- SELIBR: 178290
- BnF: 12369302w
- SUDOC: 061794198, 032716583
- NLA: 36342804
- NKC: js2013753701
- NTA: 18239820X
- BIBSYS: 90670266
- NLI: 004419092
- NSK: 000251762
- WorldCat